بيانات رهبر معظم انقلاب اسلامى در ديدار مردم و عشاير شهرستان كازرون
بسماللَّهالرّحمنالرّحيم
الحمدللَّه ربّ العالمين. والصّلاة والسّلام على سيّدنا و نبيّنا ابىالقاسم المصطفى محمّد و على اله الاطيبين الاطهرين المنتجبين الهداة المهديّين المعصومين؛ سيّما بقيّةاللَّه فى الارضين.
خداى متعال را سپاسگزارم كه اين توفيق را به اين بندهى حقير عطا فرمود كه در جمع پر شورِ مؤمنِ انقلابىِ مردم كازرون در اين سفر بتوانم شركت كنم. من در واقع به مردم كازرون بدهكار بودم؛ در سفرهاى قبلى در دوران رياست جمهورى به استان فارس، اين توفيق دست نداده بود؛ خدا را سپاسگزارم كه تفضل فرمود و من توانستم از اين شهرى كه از لحاظ سابقهى تاريخى، از لحاظ نشانههاى عميق انقلابى، يكى از درخشانترين شهرهاى فارس، بلكه سراسر كشور محسوب ميشود، ديدار كنم و در جمع شما برادران عزيز، خواهران عزيز شركت كنم. اين جلسه هم بحمداللَّه مالامال است از ذوق و معنويت و روحيهى انقلابى و اعتقاد عميق دينى؛ و اين يكى از تفضلات پروردگار به شما مردم عزيز است كه پاداشى است براى تلاش طولانى مدتِ شما در گذشتهى تاريخ در مجاهدت در راه خدا.
كازرون در تاريخ نزديك به دوران معاصر ما، يك شهر شاخص و بهيادماندنى است. در دوران تجاوز دولت استعمارگر انگليس به خليج فارس، كازرونىها جايگاه بزرگى را در مبارزه به خودشان اختصاص دادند. در دوران نهضت ملى شدنِ نفت، در تبعيت از مرحوم آيتاللَّه كاشانى (رضوان اللَّه عليه) اين مردم نقش آفريدند. در پانزدهم خرداد، مردم كازرون جزو مردم شهرهائى بودند كه حضور برجسته و روشنى را از خود نشان دادند. در سال آخر مبارزات و نزديك پيروزى انقلاب هم جوانان كازرونى و مردم مؤمن اين ديار در مقابلهى با رژيم طاغوت آن چنان استقامتى، آن چنان قيامى از خود نشان دادند كه در ميان يازده شهرى كه در سرتاسر كشور در آنها حكومت نظامى اعلام شد، يكى شهر كازرون بود؛ اين خيلى اهميت دارد. در همان دوره هم باز كازرون شهدائى را تقديم كرد.
در وادى علم و ادب و تربيتِ انسانهاى برجسته هم تاريخ گذشتهى كازرون، تاريخ پر افتخارى است؛ علاوه بر اينكه نسبت سلمان فارسى - چهرهى شاخصِ زندهى برجستهى هميشگىِ تاريخ اسلام - اين صحابى بزرگوار به اين منطقه هم خود مايهى افتخار است. البته سلمان فارسى متعلق به همهى ايران است؛ همهى مردم ايران، همهى فارسىزبانان، همهى كسانى كه ستايش پيامبر اكرم از مردم فارس، متوجه آنهاست، مفتخر به جناب سلمانند. سلمان متعلق به كشور ماست، متعلق به ملت ماست. مردم كازرون، ولادت او را در ميان خودشان و در اين ناحيه ميدانند؛ مردم اصفهان، نشو و نماى او را در منطقهى اصفهان ميدانند؛ منافاتى هم ندارد. علاوه بر شيراز، علاوه بر استان فارس و شهر كازرون و دشت ارژنه، كه نام مبارك سلمان فارسى را به خودشان متوجه ميكنند و حق هم دارند، و علاوه بر مردم اصفهان كه بر نشو و نماى اين عنصر الهى مدعىاند كه در ميان آنها بوده است و حق هم با آنهاست، همهى مردم ايران - از دور و نزديك - مفتخرند به شخصيتى مثل سلمان.
قالوا ابوالصّقر من شيبان قلت لهم
كلاّ و لكن لعمرى منه شيبانُ
نبايد گفت سلمان فارسى از فارس يا از ايران است، بايد گفت فارس و ايران از سلمان فارسى است. مقام ايمان، مقام معرفت، مقام مجاهدت در راه خدا، پيگيرى براى رسيدن به سرچشمهى زلال حقيقت، آن چنان يك انسانى را بالا ميبرد كه پيغمبر بفرمايد: «سلمان منّا اهل البيت». او را جزو اهل بيت به حساب بياورد؛ و شخصيتهائى مثل جناب ابىذر و عمار و مقداد و ديگر صحابىها در مقام تقويم و مقايسه در رتبههاى بعد از سلمان قرار بگيرند؛ اين براى ما درس است، اين براى جوان ايرانى الگوست؛ يعنى حقيقت را جستن، جستجو كردن، يافتن و بر آن پاى فشردن. اين آن چيزى است كه سلمان را سلمان ميكند؛ همچنانى كه مجاهدت، صفا، پايبندى به عقيدهى حقى كه آسان به دست نيامده است، مردم كازرون را به يك مردم نمونهاى تبديل ميكند كه ياد مردم كازرون، نام مردم كازرون، نام شهر كازرون در ذهن انسانى كه علاقهمند به سرنوشت اين كشور است، همواره ثبت و حك ميشود. اينها شرافتهاى حقيقى است. در مشخص كردن سلسلهى ارزشهاى اسلامى، ما روى اين ارزشها تكيه ميكنيم. زن و مرد كازرونى، جوان كازرونى براى اينكه در منطق اسلام جزو اشراف به حساب بيايند و شريف محسوب بشوند، روى اين چيزها بايد تكيه كنند: روى استقامت و ايستادگى و ثباتقدم بر آن سخن حقى كه آن را شناختهاند و از آن پيروى كردهاند و به آن دل بستهاند. اين مايهى شرافت است؛ «اشراف امّتى حملة القرآن و اصحاب اللّيل». ديگران صاحبان ثروت را، صاحبان مقام را، اشراف ميدانند. اسلام معيارش براى تعيين شريف، معيار ديگرى است. هركه بيشتر در راه خدا مجاهدت ميكند، هركه بيشتر و عميقتر به مبانى الهى دل ميبندد، هركه صادقانهتر در اين راه قدم ميگذارد، شرافتش پيش پروردگار بيشتر است. اين شرح اخلاص و ارادت قلبى ما به شما مردم عزيز كازرون كه بدانيد همچنانى كه شما به مسئولين كشور و به اين بندهى حقير اظهار محبت ميكنيد، دل ما هم از محبت شما مردم لبريز و مالامال است.
اشاره كردم به گذشتهى غيرتمند انقلابى مردم كازرون. به همين دليل هم مردم كازرون و كلاً به يك معنا استان فارس، از نظر رژيم طاغوت يك استان مطلوب نبود؛ يك استان مغضوب به حساب مىآمد. نگاه كنيد به شيراز و ببينيد تلاش فرهنگسازىهاى طاغوتى را، تلاش استحاله را در آن دورهى طاغوت. اين را مقايسه كنيد با فعاليتهائى كه يك دولت بايد براى يك استانى مثل استان فارس انجام بدهد؛ از لحاظ عمرانى و آبادانى. مىبينيد كه در رژيم طاغوت كأنه براى آبادانى اين استان و ساخت زيربناهاى لازم براى رشد اين استان، توجهى نشده است. راههاى استان مشكل دارند؛ آب استان مشكل داشته است، سدبندى، راهسازى، ايجاد صنايع بزرگ در سرتاسر اين استان مورد غفلت قرار گرفته است. استانى در قلب كشور و با اين عظمت تاريخى، از لحاظ راههاى مواصلاتى و ارتباطى جزو استانهاى عقبافتاده محسوب ميشده است؛ نميخواستند. نگاه به اين استان و به طور كلى به مسائل كشور در دوران حاكميت طاغوت، نگاه دلسوزانه، علاججويانه و معطوف به رفع مشكلات نبود. نگاه، نگاه ديگرى بود؛ با محاسبات ديگرى بود.
شما ببينيد آن روزى كه راهآهن به اين كشور آمد، آنچه كه در وهلهى اول به ذهن هر كسى ميرسيد، اين بود كه مركز كشور را از راه اين استانهاى مركزى - يعنى اصفهان و فارس - به خليج فارس متصل كنند؛ اين طبيعىترين كارى بود كه در اين كشور ممكن بود انجام بگيرد. اينها اين كار را نكردند. آن نويسندهى سياسى انگليسى كه خودش سياستمدار است - وابستهى به همان دستگاه استعمارى خائنِ به منافع اين كشور - در كتابى كه نوشته - كه ترجمه شده به فارسى - به نام «ايران و قضيهى ايران»، اعتراف ميكند كه راهآهن ايران بايد از تهران مىآمد، از مركز كشور - از استان اصفهان، از استان فارس - عبور ميكرد، ميرفت تا ميرسيد به خليج فارس؛ اما اين كار انجام نگرفت. راهآهن ايران را در دوران طاغوت، در دوران رضاخان، با محاسبهى منافع قدرتهائى كه دشمنان بزرگ اين كشور محسوب ميشدند - يعنى انگليس و روسِ آن روز - كشيدند، اسمش را هم گذاشتند راهآهن سراسرى! دروغ محض؛ كدام سراسرى؟ براى اينكه جبههى آن روزِ متفقِ جنگ - يعنى انگليس و روس - بتوانند در دو طرف كشور ما سلاح و مهمات منتقل كنند، از نفت كشور بتوانند استفاده كنند، آمدند از بخشى از خليج فارس، آن هم با يك فاصلهاى، راهآهنى كشيدند به تهران؛ از آنجا هم به بخشى از درياى خزر، براى اينكه قشون روس و قشون انگليس بتوانند به همديگر متصل شوند و سلاح و تجهيزات و امكانات منتقل كنند و نفت ايران را بردارند ببرند هرجائى كه ميخواهند، مصرف كنند. يعنى سياست حاكم بر يك عمل عمرانى در كشور كه عبارت است از ساخت خط آهن اينقدر تحت تأثير سياستهاى استعمارى و نفوذ بيگانگان در كشور انجام ميگرفت. آن وقت نتيجه اين ميشود كه شيراز در قلب كشور راهآهن ندارد. البته به فضل الهى، به توفيق الهى، اولاً در اين سالهاى دوران انقلاب از لحاظ راههاى مواصلاتى در اين استان كارهاى خوبى انجام گرفته؛ ثانياً همين خط آهن و همين راههاى متصلكنندهى اين منطقه به مناطق آب و مناطق ديگر كشور، به لطف الهى، به حول و قوهى الهى، به دست جمهورى اسلامى انجام خواهد گرفت؛ اين كار خواهد شد. اين حقِ استان فارس است و بايد انجام بگيرد. در همهى زمينهها، بخصوص در سالهاى اخير بحمداللَّه كارهاى خوبى انجام گرفته است؛ در زمينهى صنايع، صنايع بزرگ، سدسازى و غيره. و اين رشتهى كار خدمات توليدى براى اين استان، مثل بقيهى استانها، آنچنانى كه شايستهى آنهاست و حق آنهاست، به وسيلهى دولتها بايد انجام بگيرد و به توفيق الهى انشاءاللَّه انجام خواهد گرفت.
ملت ايران وجود خود را، هستى خود را در راه رسيدن به اين آرمان بزرگ به ميدان آورد. در حقيقت ملت ايران در دوران انقلاب اسلامى احساس هويت كرد. آنچه كه دشمنان، دشمنان بنيانى اين ملت هميشه ميخواستهاند و دنبال ميكردهاند، اين بوده است كه از اين ملت سلب هويت كنند. وقتى يك ملتى احساس شخصيت نكرد، احساس هويت نكرد، راحتتر زير بار ميرود؛ گذشتهى او را انكار ميكنند، امكانات او را انكار ميكنند، قدرتهاى درونى و ذاتى او را انكار ميكنند، براى اينكه بتوانند براحتى آن ملت را، آن كشور را در مشت بگيرند. اين كارى بود كه در دوران استحالهى فرهنگى، يعنى دوران منحوس پهلوى، در اين كشور با شدت ادامه پيدا كرد و روز به روز در آن سالها تقويت شد.
جمهورى اسلامى، جهت را صد و هشتاد درجه تغيير داد. ملت ايران احساس هويت ميكند؛ هويت اسلامى كه هويت ايرانى هم نشأتگرفتهى از همين هويت اسلامى است. احساس ميكند كه ايران اسلامى همان هويت گمشدهاى است كه بايستى اين ملت دوباره آن را به دست بياورد و بر اساس او، آرمانهاى خود را معين و برنامهريزى كند و تلاش و مجاهدت خود را شكل دهد. اين كارى است كه ملت ما بخوبى انجام داده است و دارد انجام ميدهد. من اين آيههاى يأسى را كه بعضى پى در پى تكرار ميكنند، مطلقاً قبول ندارم و آنها را انكار ميكنم. من با اطلاع از مسائل گوناگون كشور بزرگ و ملت عظيمالشّأنمان بالعيان مىبينم كه اين ملت و جوانان اين ملت با گذشت زمان و تقريباً سه دهه از آغاز پيروزى انقلاب، نسبت به مبانى انقلاب عميقتر، پختهتر و مجربتر شدهاند.
شور انقلابى مثل يك شعلهاى است كه بلند ميشود، ممكن است اين شعله فرو بنشيند؛ اما آن هيزمهاى محكمى كه با اين شعله توانسته است آتش بگيرد و خود را به سمت مشتعل شدن و برافروخته شدن و گداخته شدن پيش ببرد، تأثيرشان از آن شعله بيشتر است. شعله فرو مىنشيند، اما آتشهاى ماندگار - كه بركت هم از آن آتشهاى ماندگار براى يك ملت به وجود مىآيد - روز به روز بيشتر ميشود.
امروز دشمنان ملت ايران درماندهاند در مقابل حركت اين ملت؛ نميدانند با اين ملت چه كنند. من به شما مردم عزيز كازرون و اين منطقه و شما جمعيت صميمى كه در اينجا جمع شدهايد عرض كنم: دشمن نظام جمهورى اسلامى، يعنى شبكهى استكبار جهانى - نه فقط حكومت آمريكا يعنى آن مجموعهى سردمداران قدرت اقتصادى ظالمانهى امروز دنيا كه دولتها را مىآورند و ميبرند؛ در همين كشورهائى كه به نام دموكراسى معروف شدهاند، در خود آمريكا و در بعضى از كشورهاى ديگر كه با شبكهى صهيونيستى پيوند استوار دارند، اينها هستند. دولتهائى كه با اين شبكهى پرنفوذ و پرقدرتِ مستكبر جهانى در ارتباطند، منافع خودشان را در برابر نهضت اسلامى و بيدارى اسلامى در خطر مىبينند؛ اين منافع نامشروع را در تهديد مىبينند. دشمن، آنهايند. اين دشمن از همهى وسائل ممكن براى مواجههى با اين ملت استفاده كرده است و در مانده است. شما ببينيد در اين سى سال چه كار ميتوانستند بكنند كه نكردند. هر كارى نكردند، به خاطر اين بوده است كه در حساب زيان و سود، در حساب فايده و ضرر وقتى محاسبه كردند، ديدهاند فايده ندارد، برايشان ضرر بيشترى دارد. اگر كارى نكردند، به خاطر اين است كه محاسبه كردهاند، ديدهاند برايشان مضر است اگر اين كار را انجام دهند. والّا هر كارى كه توانستند و برايشان مضر نبوده، انجام دادهاند؛ محاصرهى اقتصادى كردهاند، حملهى نظامى كردهاند، كودتاى نظامى در داخل راه انداختهاند، در بين جمعيت كشور افراد ضعيفالنّفسى را گوشه و كنار پيدا كردهاند، با خودشان همراه كردهاند، تبليغات با زبان آنها، با نفَس آنها عليه انقلاب انجام دادهاند، حتّى با كمونيستها در اين مملكت ساختهاند.
استكبار آمريكائى كه يك روزى دشمن علنىاش در دنيا ماركسيزم و كمونيزم بود، براى مقابلهى با ملت ايران گشتند گرايشهاى چپ و كمونيستهاى زهوار دررفتهى قديمى را گوشه كنار پيدا كردند؛ با آنها هم ساختند! شايد بتوانند به ملت ايران صدمهاى بزنند؛ اما در همهى اين قضايا ناكام ماندند. ملت ايران بر آنها غلبه كرد.
امروز ما بايد بدانيم اين دشمن ناكام ماندهى در مقابل ملت ايران نقشهاش چيست. بايد بيدار باشيم: «العالم بزمانه لا تهجم عليه اللّوابس». اگر صحنه را بشناسيم، عرصه را بشناسيم، دشمن را بشناسيم، نقشهى دشمن را بدانيم، غافلگير نخواهيم شد. بايد اين را بداند ملت ايران. بحمداللَّه ملت ما، ملت هوشيارى است؛ زبانآوران و سخنگويان و صاحبدلان و روشنفكران زيادى هم در ميان علماى دين، در ميان علماى دانشگاه هستند كه مردم را ارشاد ميكنند، راهنمائى ميكنند. جوانان پر شورِ ما هم در عرصههاى مختلف رشد پيدا كردهاند. امروز در ميان مردم ما، جوانان بسيجىِ ما در ميدانهاى علم، در ميدانهاى تجربه، در ميدانهاى فناورىهاى دشوار پيشرفت كردهاند. ملت، يك چنين ملتى است. بنابراين شناخت صحنه براى ملت ما مشكل نيست.
من به شما عرض ميكنم، امروز يكى از نقاطى كه دشمنِ ما بر روى آن سرمايهگذارى ميكند، مسئلهى اختلافات است. اختلافِ بين اين مذاق سياسى، با آن مذاق سياسى؛ اختلاف بين اين استان با آن استان؛ اختلاف بين اين سليقه با آن سليقه؛ اختلاف بين اين مذهب با آن مذهب؛ يكى از راهها اين است. البته در دنياى اسلام اين را دنبال ميكنند. همين اخيراً در يك گزارشى ديدم و خواندم پارلمان انگليس به دولت كشورشان - مال همين چند هفته پيش است - سفارش ميكند كه در دنياى اسلام، آن نقاطى كه فرقههاى اسلامى و مذاهب اسلامى در آنها با هم توافق ندارند، آنها را جستجو كند، پيدا كند، بر روى آنها تكيه كند؛ يعنى ايجاد اختلاف؛ يعنى جنگ بين مذاهب اسلامى. در داخل هم به يك شكل ديگرى، همانطور كه عرض كرديم، اين را دارند دنبال ميكنند.
يكى از راهها، سرگرم كردن جوانان است. من به جوانهاى كشور چند سال قبل از اين گفتم آيندهى كشور مال شماست، برويد دنبال علم، دنبال نوآورى علمى. و جوانهاى دانشگاهىِ ما پاسخ مثبت دادند؛ اساتيد مجرب ما در اين ميدان با حضور خود، با جديت خود، كار را پيش بردند. امروز كه نگاه ميكنيم، مىبينيم نسبت به ده سال، پانزده سالِ قبل از اين، پيشرفت علمى كشور بسيار چشمنواز و چشمگير است، بعد از اين هم همين خواهد بود. جوان را سرگرم كردن، مشغول كردن به لهو و لعب، به چيزهائى كه او را از مسير اصلى زندگى انقلابى ملت ايران دور ميكند، يكى از برنامههاى آنهاست. ديانت جوان ما، تقوا و پارسائى و پاكدامنىِ جوان ما براى آنها نامطلوب است.
ما بايد در مقابل اين، براى خودمان مصونيت ايجاد كنيم. ملت ايران با وحدت خود، اتحاد و همبستگى خود، با تلاش و مجاهدت خود، با جدى گرفتن حركت عظيم ملت ايران به سوى قلههاى كمال، ميتواند بر دشمن فائق بيايد و به توفيق الهى بر دشمن فائق خواهد آمد.
خداى متعال در طول اين سى سال به ما كمك كرده است. در برهههاى مختلف كمك الهى را، دست قدرت الهى را پشت سر اين ملت، آدم مشاهده ميكند و مىبيند. يكيش همين است كه امروز دولتى كه مظهر استكبار است - دولت آمريكا دچار مشكلات فراوانى است. ناكامىهاى دولت آمريكا، چيز كوچكى نيست. به همين هفت، هشت سال اخير نگاه كنيد؛ در قضيهى فلسطين شكست خوردند، در زدودن فكر فلسطين از ذهن ملتها شكست خوردند؛ در تسلط بر سرنوشت ملت عراق شكست خوردند، آن حكومت مطلقهى يك جانبهاى كه ميخواستند در عراق به وجود بياورند، ناكام ماندند. نامزد رياست جمهورى آمريكا - همين دو سه روز قبل از اين - اعلام كرده است كه حملهى آمريكا به عراق به خاطر نفت خاورميانه بود. يك غوغائى را در مطبوعات و در رسانههاى آمريكا، حرف اين نامزد رياست جمهورى درست كرده. خوب، اين حرفى است كه ما روز اول گفتيم. آن روزى كه آمريكا براى حملهى به عراق مقدمهسازى ميكرد، و آن روزى كه اين حمله را انجام داد، ما صريحاً و علناً گفتيم شما دروغ ميگوئيد كه ميگوئيد دنبال آزادسازى مردم عراق آمدهايد؛ نه، شما دنبال اسارت مردم عراقيد. «چو ديدم، عاقبت گرگم تو بودى». صدام، گرگ ضعيفترى بود نسبت به نيروهاى اشغالگر آمريكائى. آمدند، گفتيم براى نفت آمدهاند؛ نه فقط نفت عراق، بلكه براى نفت منطقه؛ براى اينكه يك پايگاهى در خليج فارس با زور و قدرت، نه با سياست، به دست بياورند. آمريكائىها به اين نيت آمدند. حالا اين آقاى نامزد رياست جمهورىِ حزب جمهوريخواه آمريكا صريحاً اين معنا را اعتراف ميكند و ميگويد من يك نقشهاى دارم كه آمريكا ديگر احتياج به نفت خاورميانه نداشته باشد، كه مجبور نباشد جوانهايش را به ميدان جنگ بفرستد. يعنى ملت آمريكا از اين حركتى كه دولت آمريكا برايشان سازماندهى كرده است، از جنگ عراق و از اشغال عراق، آنقدر متنفرند و آنقدر ناراحتند كه يك نامزد رياست جمهورى براى اينكه آراء مردم را جلب كند، روى اين نقطه تكيه ميكند.
اين ناكامى دولت آمريكا نيست؟ ناكامى از اين بالاتر؟ در فلسطين ناكام شدند، در عراق ناكام شدند، در تسلط بر افغانستانِ ضعيف حتّى ناكام شدند، در پياده كردن نقشههاى خود در كشور لبنان ناكام شدند. البته زبانشان باز است، تهديدشان هميشگى است. ابرقدرتها، بيش از آنچه با واقعيت حقيقىِ وجود خودشان زندگى كنند، با تهديد خودشان زندگى ميكنند، براى اينكه طرف مقابل را مرعوب كنند.
ملت ايران اين راز را كشف كرد و در مقابل تهديد آمريكا و ديگر ابرقدرتها و ديگر متجاوزين و قلدرها و ياوهگوها مرعوب نشد و نخواهد شد.
ولى من به شما عرض بكنم: عزيزان من! مردم مؤمن و جوانان پرشورِ كازرونى! و همهى جوانان در سرتاسر كشور! اين مرعوب نشدن صفت خيلى خوبى است، اين شجاعت خصوصيت ممتازى است، اين آگاهى و هشيارىِ بر توانائى درونى خود، امتياز بزرگى است؛ اما اينها هيچكدام كافى نيست؛ اينها لازم است، اما كافى نيست. همه بايد تلاش كنيم، دولت و ملت بايد تلاش كنند؛ اين كشور بايد به عنوان يك الگوى اسلامى ساخته شود. جنبههاى اقتصادى، جنبههاى فرهنگى بايد به وسيلهى مسئولان، به وسيلهى مردم، به وسيلهى آحاد جوانان بايد مورد اهتمام قرار گيرد؛ همه بايد احساس مسئوليت كنند.
و اگر بخواهيم اين مسئوليت در كشور جواب دهد، و مسئولان كشور به كمك مردم بتوانند ايرانِ آينده را آنچنانى كه لايق ايرانى و لايق نام مقدس اسلام است بسازند، راهش اين است كه ارتباط ميان مردم، ارتباط ميان ملت و مسئولان كشور - همچنانى كه امروز هست - يك ارتباط مستحكم و صميمانه باقى بماند. هر كس ملت را به تفرقه دعوت كند، هر كس سعى كند ميان ملت و مسئولان كشور فاصله بيندازد، هر كس بر طبل اختلافات بكوبد، كارى بر خلاف مصلحت اين كشور و اين ملت انجام داده است؛ هر كى ميخواهد باشد.
اتحاد را، اتفاق را، وحدت كلمه را، حسنظن به يكديگر را بايد حفظ كرد. قرآن ميگويد: «لو لا اذ سمعتموه ظنّ المؤمنون و المؤمنات بأنفسهم خيرا»؛ دلهاتان را با هم صاف كنيد، دست در دست هم پيش برويد؛ شك نداشته باشيد كه خداى متعال اين چنين ملتى را، اين چنين دلهاى صادقى را، اين چنين گامهاى استوارى را كمك و حمايت خواهد كرد.
بحمداللَّه با تفضلات الهى، ملت در همه جا آماده است، مسئولان كشور هم آمادهاند؛ مسئولان كشور هم آمادهى خدمترسانىاند و اين ملت و اين مسئولين ميتوانند بر همهى مشكلات فائق بيايند و بر همهى مشكلات فائق خواهند آمد. بدانيد؛ دشمنان ميگويند جمهورى اسلامى عمرش از فلان قدر بيشتر نخواهد شد؛ من ميگويم اين دشمنان همه در حسرت زوالِ جمهورى اسلامى خواهند مُرد. و ملت ايران سربلند، سربلند و آبرومند در دنيا خواهد ايستاد و روز به روز رفعت مقامِ ملت ايران بيشتر خواهد شد.
آن روز ما ممكن است نباشيم، اما شما جوانها هستيد. يادتان باشد، راه، راه اسلام است؛ راه خداست. اگر ميخواهيد اين كشور كهن، اين كشور پر بركت، اين مهد تمدن و فرهنگ به جاى حقيقى خود برسد و براى كشورهاى ديگر الگو شود، بايد راه اسلام و تمسك به اسلام را هرگز از ياد نبريد. اميدواريم دعاى حضرت بقية اللَّه (ارواحنا فداه) شامل حال همهى شما مردم عزيز باشد.
من تشكر ميكنم از اين محبتى كه كرديد، از اين اجتماعى كه انجام داديد، از آن سرود دستهجمعىِ پرشور و باحالى كه همه با هم اجرا كرديد و اميدوارم انشاءاللَّه خداوند متعال الطاف و بركات و تفضلاتش را بر شما مردم كازرون و بر سراسر استان فارس هميشه شامل بدارد و همهى شما را مشمول لطف و رحمت خود قرار دهد.
پروردگارا! دلهاى پاك اين جوانان عزيز، اين مردم عزيز، اين زن و مرد مؤمن را با انوار هدايت خود و دستگيرى خود نورانى بفرما؛ ملت ايران را سرفراز كن؛ بر دشمنانش پيروز كن؛ دشمنانش را منكوب و مقهور و ذليل بفرما. پروردگارا! قلب مقدس ولى عصر را از ما راضى و خشنود كن؛ ما را سربازان حقيقى آن بزرگوار قرار بده؛ روح مطهر شهيدان، روح مبارك امام شهيدان را روز به روز متعالىتر بگردان.
والسّلام عليكم و رحمةاللَّه و بركاته
.jpg)
